Verandering begint met ruimte maken

Wanneer je vastloopt in je leven, kan het voelen alsof er iets kapot is dat gerepareerd moet worden. Alsof je harder moet werken, beter moet begrijpen of sneller moet veranderen. Toch zie ik vaak dat echte verandering niet begint met oplossen, maar met ruimte maken.

Ruimte om even stil te staan. Om te merken wat er eigenlijk gebeurt vanbinnen. Om niet meteen te hoeven weten wat de volgende stap is.

Ik herken dit ook uit mijn eigen leven. Ik heb lang geleefd vanuit een overtuiging dat ik moet doorzetten. Dat meer inzet en meer controle de situatie zouden verbeteren. Pas toen ik leerde om bewust te vertragen - en heel belangrijk - zonder direct antwoord te zoeken, merkte ik dat er iets begon te ontspannen. Niet omdat alles ineens duidelijk werd, maar omdat er weer ruimte kwam om te voelen en waar te nemen.

In die ruimte kwamen inzichten niet door hard denken, maar eerder vanzelf. Alsof ze er al waren, maar eerder geen plek hadden om zich te laten zien.

Dit proces heeft mij geleerd dat verandering zelden ontstaat door jezelf te forceren. Vaak is er al veel aanwezig aan kracht, veerkracht en helderheid. Wat ontbreekt, is niet de capaciteit, maar de ruimte om daarmee in contact te komen.

Ook in begeleiding zie ik hoe belangrijk het is om eerst veiligheid en rust te creëren. Een plek waar je zonder oordeel kunt onderzoeken wat er speelt. Waar patronen zichtbaar mogen worden, zonder dat ze meteen veranderd hoeven te worden. Van daaruit kan er beweging ontstaan, in een tempo dat klopt.

Soms is het serieus nemen van een verlangen naar verandering al genoeg om iets in gang te zetten. Niet omdat je al weet hoe het verder moet, maar omdat je jezelf toestaat om even stil te staan bij wat er werkelijk toe doet.